لاگوست

lagoste baner
lacoste

کمپانی لاگوست (Lacoste) در سال ۱۹۳۳ میلادی توسط رنه لاگوست تنیس باز فرانسوی (Rene Lacoste) و آندره ژیلر (Andre Zhylr) در کشور فرانسه آغاز به کار کرد. ژیلر مالک و مدیر بزرگ ترین شرکت تولید لباس های کشباف در آن زمان بود. آنها نام شرکت را لاگوست گذاشتند که برگرقته از موسس شرکت می باشد و در ترجمه لغتی به معنی اصلی یا ضروری می باشد. این شرکت در ابتدا شروع به تولید لباس تنیس کرد و سپس به فروش محصولاتی مانند لباس های لوکس, کفش, پرفیوم, محصولات, چرم, ساعت, عینک, و مشهور ترین آن ها تی شرت های پولو پرداخت.

لاگوست آرم کروکودیل خود را بر روی سینه لباس های تنیس چاپ می کرد و ادعا داشت که اولین شرکتی است که نام و لوگوی برند خود را روی محصولات خود قرار می دهد. این شرکت علاوه بر لباس تنیس شروع به تولید و فروش لباس های گلف و قایقرانی نمود. در سال ۱۹۵۱ شرکت شروع به گسترش محصولات خود کرد و علاوه بر لباس های سفید لباس های رنگی نیز تولید کرد. در سال بعد، این لباس ها به آمریکا صادر شدند و برای آنها تبلیغات گسترده ای با شعار «نماد موفقیت یک ورزشکار شایسته» انجام گرفت.محصولات لاگوست تا سال ۱۹۶۰ در فروشگاه “برادران بروکس” که قدیمی ترین فروشگاه لباس های مردانه در آمریکا می باشد, فروخته می شد.

در سال ۱۹۶۳ برنارد لاگوست (Bernard Lacoste) مدیریت شرکت را به عهده گرفت و پیشرفت قابل ملاحظه ای تحت مدیریت او به وجود آمد. زمانی که او ریاست شرکت را به عهده گرفت، سالانه حدود ۳۰۰ هزار محصول به فروش می رسید. لاگوست در دهه ۱۹۷۰ به اوج محبوبیت خود در آمریکا دست یافت. با این شهرت، شرکت شروع به تولید محصولات دیگری ازجمله عطر و ادوکلن، لباس های زیر، عینک آفتابی، کفش های تنیس و پیاده روی، ساعت مچی و محصولات متنوع چرمی نمود.

از سال ۱۹۵۰ تا سال ۱۹۹۳ شرکتی به نام «ایزود لاگوست» امتیاز فروش محصولات این کمپانی را در آمریکا در اختیار داشت. به همین علت، شرکت اصلی به صورت مداوم در این منطقه فعالیت نمی کرد. در سال ۱۹۹۳ همکاری این دو شرکت خاتمه یافت ولی پس از آن، خود شرکت لاگوست توانست فروش انحصاری محصولاتش را مجددا به دست آورد. رقیب آنها در این زمان، شرکتی به نام تایگر بود که در سال ۱۹۷۷ برای رقایت مستقیم با لاگوست و به دست گرفتن بازار آمریکا تاسیس شده بود. شرکت تایگرLe Tigre ) (محصولات مشابهی تولید می کرد و به جای آرم کروکودیل، یک ببر بر روی آنها قرار داد.

در سال ۲۰۰۵ میلادی لاگوست ادوکلن های خوشبوی مردانه جدیدی تولید کرد که توسط این کمپانی طراحی، تولید و روانه بازار شد. لاگوست این ادوکلن را به عنوان گوهر لاگوست معرفی کرده بود. این محصول برای همه سنین بسیار مناسب وبد و جزو دسته ادوکلن های نشاط آور و میوه ای محسوب می شد که از ترکیباتی مانند گوجه فرنگی، مرکبات، فلفل و چوب جنگلی تهیه شده و محصولی نسبتا پرفروش در اروپا به شمار می رفت. فعالیت این کمپانی در زمینه های عطر و ادوکلن پوشاک آقایان و خانم ها و کفش و محصولات چرمی بود و محصولات این شرکت فرانسوی بسیار باکیفیت و پرفروش و در سراسر جهان پرطرفدار بودند.

در این سال، محبوبیت لاگوست با طراحی های «کریستوف لمیر» که باعث ایجاد دید بهتر و مدرن تری به محصولات این شرکت شد، افزایش یافت. حدود ۵۰ میلیون قلم از محصولات این شرکت در بیش از ۱۱۰ کشور در سراسر جهان به فروش رسید که در بیشتر مسابقات ورزشی مشاهده می شد. قراردادهای بسیاری نیز با ورزشکارهای معروف تنیس بسته شد که ازجمله آنها می توان به اندی رادیک آمریکایی، ریچارد گسکت فرانسوی و «استانیسلاس واروینکا» برنده مدال طلای المپیک اشاره کرد.

برنارد لاگوست در اوایل سال ۲۰۰۵ به شدت مریض شد که باعث شد ریاست شرکت را به مایکل لاگوست (Michel Lacoste) برادر جوان تر و نزدیکترین دوست خود در طول سال ها بسپارد. برنارد در ۲۱ مارس ۲۰۰۶ در پاریس درگذشت.

در ژوئن سال ۲۰۰۷، لاگوست فروش الکترونیکی خود را در بازار آمریکا آغاز کرد و تاکنون به شرکت های زیادی امتیاز فروش و عرضه محصولات خود را اعطا کرده است. مثلا شرکت سامسونت امتیاز تولید و فروش جهانی کیف های لاگوست و محصولات کوچک چرمی آن را در اختیار دارد.

در سپتامبر سال ۲۰۱۰ کریستوف لمیر کناره گیری کرد و فیلیپه الیویرا باپتستا به عنوان طراح لاگوست انتخاب شد. بسیاری از محصولات این کمپانی مانند کفش و پوشاک و ادوکلن در اکثر کشورهای دنیا عرضه می شود. ادوکلن های این کمپانی به خوشبویی و کیفیت در بازار اروپا معروف هستند و بیشتر آنها مخصوص خانم ها تولید می شود. این کمپانی اسپانسر بسیاری از مسابقات معروف ورزشی در جهان ازجمله دیویس کاپ تنیس بوده است.